Fjalori

Rezultate në përkufizime për “alpe”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALPIN

ALPÍN,~E mb. 1. Që ka të bëjë me alpet, i alpeve; që është i mbuluar me male të larta. Krahinë alpine. Brezi alpin. Borë alpine.
2. Që rritet ose që gjendet në alpe; që është karakteristik për alpet. Bimësi (lule) alpine. Kullota alpine. Livadhe alpine. Klimë alpine. Të ftohtë alpin.
3. Që është përshtatur për kushtet e alpeve; që vepron ose që kryhet në kushtet e alpeve. Çantë alpine. Këpucë alpine. Ski alpine. Rrëshqitje alpine.

BJESHKË

BJÉSHK/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Mal i lartë me kullota verore; alpe. Bjeshkë të larta. Bjeshkë me dëborë. Bjeshkët e Nemuna. Bari i bjeshkës. Ujë bjeshke. Ngjitem në bjeshkë. Zbritën nga bjeshka. Verojnë në bjeshkë. Është si bjeshka është e bëshme e plot shëndet (zakonisht për vajzat). Të rrojë sa bjeshkët! (ur.). Çaj bjeshke (bot.). Hithër bjeshke (bot.). Lëpjetë bjeshke (bot.). Sapun bjeshke (bot.). Atëherë gjokun trimi e paska shtrënguar, / Në majë të bjeshkës trimi paska dalë. (folk.). Na u mbushën bjeshkët, / Me dhen e me shqerra. (folk.). Nuk shtyhet bjeshka me gjoks. (fj. u.).
2. Tokë gurishte e jopjellore në vend të thepisur; bjeshkëz.
♦ Ma bëri zemrën bjeshkë (*mal) (dikush). Më ra bjeshka në krye e ndjeva veten shumë ngushtë, nuk dija ku të futesha nga turpi, nga një e papritur etj.; më ra çatia në kokë; më ra tavani në kokë; më ra qielli në kokë. *Erë bjeshke. Sheh përtej bjeshke (dikush) sheh larg, është largpamës, parashikon mirë; sheh prapa malit; sheh larg. Ka bjeshkën në shpinë (dikush) e ndien veten shumë keq, është në një gjendje të rëndë, ka shumë halle e kokëçarje.

BUBUSFRAT

BUBUSFRÁT,~I m., bot. (lat. Labumum alpinum; Cytisus alpinus) Ajdësi i alpeve. Bubusfrati rritet në alpe.

VENDVERIM

VENDVERÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend me klimë të përshtatshme ku njerëzit kalojnë pushimet e verës. Gjetën një vendverim të përshtatshëm për ta. Verën e kaluam në një vendverim në Alpe.
2. Vend, zakonisht krahinë malore, ku verojnë bagëtitë. I ngjitën bagëtitë në vendverim. I veruan bagëtitë në vendverim.

VERIM

VERÍM,~I m. 1. Veprimi kur veroj në bjeshkë, në bregdet etj., kalimi i pushimeve të verës diku. Vend për verim. Qendër verimi. Doli për verim në bjeshkë. Shkoi për verim në fshat (në bregdet).
2. Gjendja kur veroj diku. Verimi në Alpe ishte si në përralla.

VERUES

VERÚES,~E mb. Që veron a e kalon verën diku. Në Alpe kishte shumë turistë verues.
✱Sin.: pushues, verimtar, beharues, bjeshkëtar.

VJOLLCË

VJÓLLC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Viola, L.) Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethe në trajtën e zemrës, e cila në fillim të pranverës bën lule me ngjyrë të kaltër si në të kuqe dhe me erë të mirë; manushaqe. Erë vjollce. Ngjyrë vjollce ngjyrë e kaltër si në të kuqe. Mbledh vjollca. Një tufë me vjollca. Çelën vjollcat. Mbledhin vjollca.
2. Pjesa e parë e emërtimeve të pathjeshta që shënojnë lloje të ndryshme të kësaj bime. Vjollca e Alpeve shqiptare (lat. Viola albanica) lloj vjollce me gjethe të vogla rrotullore në formë zemre, me kërcelli të shkurtër dhe të hollë, me lule në ngjyrë të kaltër me zgjatim të kurorës a kupës së tyre, rritet në Alpe, në toka gëlqerore dhe shkëmbore, njihet me shumë si lule manushaqe.
✱Sin.: manushaqe, menekshe.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë