Fjalori

Rezultate në përkufizime për “aleate”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALEATE

ALEÁT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET libr. 1. Anëtare e një aleance; besëlidhëse. Aleate parimore. Marrëveshje me aleaten. Aleate e Shqipërisë (e Kosovës).
2. Ajolidhet e bashkërendon veprimet me një tjetër për qëllimenjëjta; përkrahëse aktive e dikujt. Aleate besnike (e ngushtë). Aleate serioze. Nënshkroi marrëveshjen me aleaten. Aleate lufte.
Sin.: besëlidhëse, besëtare, besatare, bashkëpunëtore, bashkëpunuese, mbështetëse, bashkëluftuese, përkrahëse, ndihmuese, partnere, mike, besnike.

BASHKËRENDUES
LUFTË

LÚFT/Ë,~A f. sh. ~ËRA, ~ËRAT 1. Ndeshje e armatosur ndërmjet shtetesh a forcash kundërshtare, që zhvillohet zakonisht me një varg betejash; koha sa vazhdon kjo ndeshje dhe gjendjakrijohet ndërmjet palëvendeshen; përleshje e armatosur ndërmjet forcash ushtarake kundërshtare në një vendcaktuar, betejë, luftim; kund. paqe. Luftë çlirimtare. Luftë mbrojtëse (sulmuese). Luftë e padrejtë (shkatërrimtare). Luftë civile (qytetare). Luftë bërthamore (bakteriologjike, kimike). Luftë e ashpër (e përgjakshme). Luftë tokësore (ajrore, detare). Lufta e Parë (e Dytë) Botërore. Lufta e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Lufta e Vlorës. Lufta për çlirimin e Tiranës. Lufta dhe paqja. Lufta kundër pushtuesvehuaj dhe tradhtarëve të vendit. Heronjtë (dëshmorët) e luftës për çlirim. Ligjet e luftës. Anije lufte. Rob lufte. Plaçkë lufte. Gjurmët (dëmet) e luftës. Dëmshpërblimet e luftës. Sheshi i luftës. Në kohën e luftës. Që nga lufta e këtej. Përpara luftës. U luftë. Bëri luftë luftoi. U kthye nga lufta. Ra (u vra) në luftë. Ndodhengjendje lufte. Nisi (plasi, pushoi, mori fund) lufta. I shpalli luftë. Hyriluftë. Ka marrë pjesëluftë. Luftë civile (pol., hist.) konfliktpërfshin përballjen midis dy apo më shumë grupe kundërshtare brenda një shteti, luftë e qytetarëveishinvartësipushtetitnjëjtë shtetëror. Luftë guerile (pol., hist.) luftë e armatosur e zhvilluar nga njësiparregullta, që përpiqet për transformime shoqërore politike dhe e kundërshton pushtetin e shtetit; teknikë lufte, taktike dhe strategjike, zakonisht mësymëse, e përdorurterritorin e pushtuar nga armikulidhje me operacionet tradicionale nga forcat aleate.
2. Ndeshje e ashpër dhe e papajtueshme ndërmjet sistemesh, klasash, grupesh shoqërore a partish kundërshtare; veprimtari goditëseorganizohet e zhvillohet nga një klasë, nga një parti, nga një sistem shoqëror etj. për të mposhtur e për të asgjësuar palën kundërshtare, veprimtarinë e saj dhe gjithçka që i shërben asaj. Luftë politike (ideologjike, ekonomike, diplomatike). Luftë e nxehtë luftë me armë. Luftë e ftohtë (soc.) luftë politike, ideologjike, ekonomike etj. (pa armë). Luftë parimore. Lufta e klasave. Lufta ndërmjet dy sistemesh. Lufta e klasave (ideol.) luftë ideologjike, politike, ekonomike, kulturore etj. që u në Shqipërinë moniste, kundër klasëspasur duke i dhënë përparësi sundimitklasës punëtore e të fshatarësisë kooperativiste. Një uri që dukej se nuk ua shuante dot as lufta e klasave. Luftë e shenjtë (fet.) koncept fetar që i referohet një lufteshpallur nga një autoritet fetar ose një grup besimtarësh për të mbrojtur ose përhapur besimin e tyre, shpesh me justifikimeshenjta dhe shpirtërore. Në histori, lufta e shenjtë ka përfshirë fushata ushtarake të udhëhequra nga fetë e ndryshme për të mbrojtur territoreshenjta ose për të shpëtuar besimtarët nga kërcënimejashtme.
3. edhe fig. Përpjekje këmbëngulëse për të mënjanuar a parandaluar, për të çrrënjosur a për të asgjësuar diçkadëmshme ose për të kapërcyer pasojat e rëndadiçkaje. Lufta për emancipimin e gjithanshëm. Lufta kundër dëmtuesve të bimëve. Lufta kundër sëmundjeve ngjitëse (kundër malaries). Lufta kundër vërshimeve të lumenjve (kundër gërryerjestokës, kundër thatësirës). Lufta kundër pasojavetërmetit.
4. Ballafaqim e ndeshje ndërmjet dy mendimesh, pikëpamjesh, ndjenjash, qëndrimesh, prirjesh, shfaqjesh etj. që janëpapajtueshme. Luftë e brendshme. Luftë mendimesh (ndjenjash). Lufta e të kundërtave. Lufta e së mirës me të keqen (me të ligën). Lufta e së resë me të vjetrën.
5. Përpjekje e madhe, këmbëngulëse dhe e pandërprerë për t'ia arritur patjetër një qëllimi, duke kapërcyer me guxim vështirësitë e pengesat. Lufta për liri e pavarësi. Lufta për drejtësi shoqërore. E arriti me luftë. Zhvilluan luftëashpër sportive.
6. bised. Përleshje trup me trup ndërmjet dy a më shumë njerëzve ose kafshëve, luftim. Është i fortëluftën truptrup.
Sin.: luftim, betejë, përleshje, ndeshje, përpjekje, ballafaqim.
*Pushkë (dyfek) pas lufte.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.