Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AKÓRD,~II m. sh. ~E, ~ET muz. Harmonizim i tre ose më shumë tingujve që luhen njëkohësisht me lartësi të ndryshme; bashkim i tingujve të luajtur njëkohshëm që krijojnë harmoni muzikore. Akorde të thjeshta. Akorde me katër nota. Akorde të modifikuara. Akorde të hapura (të mbyllura). Luaj disa akorde. Përsërite akordin e parë. Akord tonik akord bazë në një tonalitet të caktuar. Vë në akord përshtat diçka për të arritur përputhje ose harmoni tingujsh. Në akord në përputhje me një tingull të caktuar.
✱Sin.: harmonizim, bashkim, përputhje, harmoni, pajtim, kombinim.
AKÓRD,~III m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. ek. Marrëveshje e arritur midis dy ose më shumë palëve për një çështje të caktuar; marrëveshjeje për të kryer një punë. Arritën një akord. Akord dypalësh. Punë me akord. Jap (marr) me akord. Akord për pagesën.
2. libr. Marrëveshje. Janë (bien) në akord. Idetë e tyre ishin në akord.
✱Sin.: marrëveshje, pajtim, përputhje, harmonizim.
AKORDÍM,~I m. 1. Veprimi kur akordoj ose kur akordohet diçka.
2. muz. Vënie në akord e telave të instrumenteve muzikore, të akorduarit, harmonizimi i tonit të zërave ose të veglave muzikore; kund. çakordim. Akordimi i zërave (i veglave muzikore). Akordimi i radios. Akordimi i interesave (i pikëpamjeve).
3. tek. Rregullim i frekuencave të radios. Akordim i sinjaleve zanore të radios.
4. gjuh. Përshtatje. Akordimi i mbiemrit me emrin. Akordimi i kohëve të foljeve.
5. ek. Dhënie ose marrje e një kredie, një burse, një tenderi etj. Banka miratoi akordimin e kredisë.
✱Sin.: bashkëzërim, bashkëzanim, harmonizim, pajtim, përshtatje, kurdisje.
►AKORD/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Hyn në akord, vihet në akord; kund. çakordohet. Akordohen zërat. Akordohet violina.
2. pës. e AKORDOJ. U akordua kontrabasi.
✱Sin.: harmonizohet, përshtatet, përputhet, pajtohet, rregullohet, kurdiset.
AKORD/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. muz. Vë në akord telat e një vegle muzikore ose sjell në të njëjtin ton zërat ose veglat muzikore, harmonizoj, përputh ose pajtoj në një ton muzikor; rregulloj ose harmonizoj një instrument; kund. çakordoj. Akordoj violinën (mandolinën, kitarën, pianon). Akordoj veglat. Akordoj zërat.
2. Bëj që të jetë diçka në përputhje ose në harmoni, harmonizoj elemente, njësi, pjesë etj. Akordoj planet. Akordoj nenet me statutin. Akordoj diskutimet rreth një çështjeje.
3. radio. Vë radion në një valë të caktuar për t’u lidhur me një dhënës. Akordoj marrësin me dhënësin.
4. libr. Pajtoj ose bashkërendoj interesat a qëllimet mes dy palëve, bie në bashkëmarrëveshje. Akordoi interesat (pikëpamjet). I akordoi telat me dikë (keq.) është marrë vesh, ka rënë në ujdi me dikë. I vuri në akord punët i vuri në terezi punët.
5. ek. Jap ose miratoj një kredi, një bursë, një fond, një tender etj. Banka e akordoi kredinë. Akordoi fonde për bujqësinë.
✱Sin.: përshtat, pajtoj, përputh, harmonizoj, miratoi, lejoj.
BASHKËZANÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. muz. Bashkim i harmonishëm i tre a më shumë tingujve të njëkohshëm me lartësi të ndryshme; akord. Bashkëzanim i veglave muzikore. Parimet muzikore me bashkëzanime.
2. fig. Përputhje e plotë a përshtatje me diçka tjetër. Në bashkëzanim të plotë për gjithçka.
3. gjuh. Afri, bashkëpërkim. Bashkëzanimi i tingujve.
BATÚT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. muz. Bashkëtingëllim i tre ose më shumë tingujve me lartësi të ndryshme; akord. Çdo batutë ka një karakter të veçantë.
2. Përgjigje e mprehtë dhe e menjëhershme që kundërshton një përgjigje tjetër; kundërpërgjigje, replikë. Batutë ironike (humori). Batutë pa kripë. E nisi fjalën me një batutë. Nuk i kursen batutat.
DISHARMONÍK,~E mb. [lexo: DIS-HARMONÍK] 1. muz. Që i mungon harmonia; që shfaq mungesë të harmonisë ose të ndërveprimit të drejtë midis elementeve të caktuara në një kompozim muzikor; kund. harmonik. Akord disharmonik.
2. gjuh. I paharmonishëm, keqtingëllues. Asimilim disharmonik i tingujve.
3. libr. Që nuk përputhet, që nuk pajtohet, që ka mosmarrëveshje e mungesë bashkëpunimi. Marrëdhënie disharmonike që çuan në konflikt.
4. libr. I shpërpjesëtuar; që i mungon përpjesëtimi; që nuk është në përpjesëtim me diçka tjetër. Raporte disharmonike të ngjyrave. Dekorimi disharmonik i dhomës.
PAAKORDÚAR (i, e) mb. 1. muz. Që nuk i janë vënë telat në akord, që nuk është akorduar; kund. i akorduar. Violinë (kitarë) e paakorduar.
2. sport. Që nuk u akordua, që nuk u bë në përputhje me rregulloren etj. Njëmbëdhjetëmetërsh i paakorduar.
SHKURDÍSUR (i, e) mb. 1. Që është shkrehur (për mekanizmat që kurdisen); kund. i kurdisur. Orë e shkurdisur.
2. Që i është prishur akordi, që nuk është në akord (për veglat muzikore dhe për zërat). Piano e shkurdisur. Zëra të shkurdisur.
TRIÁD/Ë,~A f. 1. Grup prej tri elementesh (konceptore, shoqërore, muzikore, fetare etj.) të lidhura mes tyre, që formojnë një tërësi, ku secili element ka rol të veçantë. Triada muzikore (muz.) akord me tri nota. Triadat kanë dinamika komplekse që nuk shfaqen tek dyshet (soc., psikol.). Triada e ideve: Liria, Drejtësia, Barazia (let.). Triada e ngjyrave kryesore: e kuqja, e verdha dhe bluja (pikt.).
2. Trini. Trinia e Shenjtë (Ati, Biri dhe Shpirti i Shenjtë).
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë