Fjalori

Rezultate në përkufizime për “aga”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AGA

AGÁ,~I m. sh. ~LLÁRË, ~LLÁRËT 1. vjet. Pasanik ose pronar tokash me titull më të ulët se beu, në sistemin ekonomik çifligar në Shqipëri që ka zgjatur deri në përfundim të Luftës së Dytë Botërore. Agai i fshatit. Pronat e agait. Taksat e agait. Kamxhiku i agait. Rënia e bejlerëve dhe e agallarëve.
2. hist. Gradë ushtarake dhe administrative në Perandorinë Osmane; gradë më e ulët se shehzadeja dhe beu; ai që mbante këtë titull. Agai i jeniçerëve.
3. Titull nderi dhe respekti, që përdoret kryesisht në disa vende të Lindjes së Mesme, të Azisë Qendrore dhe të Ballkanit për të shënuar një udhëheqës, një zotëri ose një person me pozitë të lartë shoqërore; drejtues i bashkësive fetare dhe prijës i familjeve të mëdha.
4. vjet. Pasanik; titull nderimi që i jepej në Shqipëri para Luftës së Dytë Botërore një pronari ose një njeriu të pasur; përdorej edhe pas emrit të një njeriu në shenjë nderimi për të. Djalë agai. Agai i lagjes (i shtëpisë).
5. etnogr., vjet. Kryetari i një çete, udhëheqës, kapedan.
6. iron., keq. Ai që mbahet rëndë e që sillet me vrazhdësi; ai që vetëm jep urdhra dhe rron me mundin e të tjerëve. Rri (sillet) si aga. Atë e kemi aga. Ty të kemi aga.

AGAISHT

AGAÍSHT ndajf. Duke u sjellë e duke vepruar si aga, me agallëk. Urdhëronte agaisht. Sillet agaisht. Vishej agaisht.

AGALLËK

AGALLË́K,~U m. 1. Të qenë me statusin, me pasurinë dhe me autoritetin që gëzon një aga ose një zotëri në një komunitet të caktuar, sidomos në shoqëritë tradicionale dhe feudale të Ballkanit dhe të Lindjes së Mesme, që përfshin tokat, pronat dhe ndikimin shoqëror mbi një zonë të caktuar dhe mbi njerëzit që jetojnë aty. Pushteti i agallëkut. Drejtësia e agallëkut.
2. vjet. Të qenët aga; të jetuarit si aga. Jetonte e sillej me agallëk. Bënte agallëk.
3. keq. Sjellje prej agai, qëndrim prej agai; të jetuarit në kurriz të të tjerëve si aga. E la agallëkun. Mjaft e shfrytëzoi agallëkun.

AGUC

AGÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT iron., tall. Aga.

AGË

ÁG/Ë,~A m. sh. ~ALLÁRË, ~ALLÁRËT 1. krahin. Aga.
2. sh. ~Ë, ~ËT kr. pop. Trim, bashkëluftëtar i një kreshniku (në epikën legjendare). Aga i mejdanit. Agët e Jutbinës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë