Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ABSÚRD,~I m., libr. 1. Gjendje, ide ose situatë e pakuptimtë, e çuditshme dhe e papajtueshme me logjikën dhe arsyen. Absurd i vërtetë. Ndodhi një absurd. Ky vendim m’u duk absurd i madh. Situata që krijoi ishte një absurd i pastër.
2. filoz. Teori ose koncept filozofik dhe artistik, që e konsideron jetën si të pakuptimtë ose me kuptim jo të qartë, ide që mbështetet në kërkimin e një kuptimi të jetës e të botës, që mendohet se mund ta ofrojë shpjegimin e duhur. Filozofia e absurdit. Absurdi i jetës. Pranimi i absurdit. Rebelimi kundër absurdit.
3. logj. Ide që bie ndesh me arsyen ose që është e pamundur për t’u pranuar ose për t’u besuar. Të mos e pranosh gravitetin është absurd.
4. art. Rrymë artistike dhe letrare që përshkruan realitetin si të pakuptimtë ose si të çuditshëm. Letërsia e absurdit. Teatri i absurdit. Pikturë e absurdit.
ABSÚRD,~E mb., libr. 1. Që nuk ka kuptim, që është i palogjikshëm, që është në kundërshtim me arsyen dhe me realitetin, që është i çuditshëm ose i pamundur për t’u kuptuar ose për t’u besuar. Mendim (gjykim) absurd. Ide absurde. Situatë absurde. Vendim (qëndrim) absurd. Veproj në mënyrë absurde. Bisedë absurde. Sjellje absurde. Është ide absurde për t’u menduar ose për t’u besuar.
2. filoz. Që e konsideron jetën si të pakuptimtë ose me kuptim jo të qartë, që lidhet me idenë se mund të ofrojë shpjegimin e duhur ose të pranueshëm të jetës ose të botës. Diskutimet absurde rreth jetës. Kundërshtimet e teorisë absurde.
3. art. Që ka të bëjë absurdin si lëvizje artistike e shekullit XX, që i përket absurdit dhe absurdizmit. Letërsi absurde. Vepër absurde. Dramë absurde. Pikturë absurde. Piktor absurd. Shkrimtarët absurdë. Teatër modern absurd.
✱Sin.: i pakuptimshëm, i pakuptueshëm, i paarsyeshëm, i palogjikshëm, i çuditshëm.
ABSURDÍST,~E mb. Që ka të bëjë me absurdin a absurdizmin; që ka të bëjë me jologjiken, me të pakuptueshmen ose me të çuditshmen; që ka karakter absurd. Literatura absurdiste. Filozofë absurdistë. Shkrimtarë absurdistë. Drama bashkëkohore absurdiste. Skulpturë absurdiste.
ABSÚRDITÉT,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. vet. nj. Të qenët absurd, i pakuptueshëm, jo logjik; karakteri absurd i diçkaje. Absurditeti i ekzistencës. Absurditeti i një arsyetimi (i një mendimi, i një teorie). Absurditet pamor (vizual). Përdor absurditetin për të shprehur idenë e kaosit.
2. Diçka fare pa kuptim e jashtë mendjes a arsyes, ide absurde. E çon (e shpie) deri në absurditet mendimin. Bie prej një absurditeti në tjetrin. I dhënë pas absurditeteve.
✱Sin.: pakuptimësi, palogjikësi, çudi, çmenduri, marrëzi.
ANTIHUMÓR,~I m. Humor ndryshe e jo i drejtpërdrejtë, që vjen përmes befasisë që krijohet nga mungesa e asaj që pritet nga një shaka etj.; formë ironie ose përmbysjeje e pritshmërisë, që nxit emocione të kundërta me humorin (frikë, dhembje, siklet); humor absurd, humor alternativ, humor kontekstual. Absurditeti si formë antihumori. Komedia e tij u ndërtua mbi antihumorin. Antihumor që nuk i pëlqeu publikut.
BURLÉSK/Ë,~A f. sh. ~E, ~ET 1. let. Një nga llojet e poezisë humoristike; vjershë tregimtare për të qeshur, në të cilën tema e madhe dhe e rëndësishme përshkruhet në mënyrë ironike e parodike; komedi e shkurtër; parodi. Burleskë zbavitëse (plot humor). Burleska franceze. Burleskë satirike.
2. teatr. Imitim komik që karikaturizon deri në absurd dikë a një vepër serioze. Burleskë teatrale.
FEUDÁL,~E mb. 1. Që ka të bëjë me feudalizmin, që i përket feudalizmit, i feudalizmit; që mbështetet në feudalizëm. Rendi feudal. Shtet feudal. Ekonomi (marrëdhënie, varësi) feudale.
2. keq. I vjetruar e absurd. Botëkuptim feudal. Parime feudale.
INKOHERÉNT,~E mb., libr. Që është i shprehur pa logjikë, pa rrjedhshmëri e pa qartësi; kund. koherent. Mendim inkoherent. Sinonim inkoherent (gjuh.). Përkufizim inkoherent. (gjuh.).
✱Sin.: i palogjikshëm, absurd, i paqartë, i papërputhshëm.
QERTHULLÍM,~I m. 1. Veprimi kur qerthullojmë a kur qerthullohemi. Qerthullimi i shtëpisë. Qerthullim i çështjes. Duke mos e kuptuar se në këtë qerthullim absurd fajësimi, në fund fajësoheshin thjesht vetë.
2. vjet. Qarkullim. Qerthullimi i gjakut.
✱Sin.: rrethim, qarkim, rrotullim.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë