Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AMÁBILE ndajf., fig., muz. Ëmbëlsisht, butësisht, në mënyrë të këndshme, jo vrazhdë. Ekzekutime amabile.
✱Sin.: butë, butësisht, ëmbël, ëmbëlsisht, këndshëm.
BÚTË ndajf. 1. Pa e vrarë e pa e gërvishtur, ngadalë e lehtë; ëmbël, si me përkëdheli, pa e përplasur me forcë; pa kundërveprim të fortë, si në gjë të butë; lehtë e pa u thyer; kund. ashpër, fort. Prek (fërkoj) butë. Shkruan butë (lapsi). E bluan butë (miellin). Rrëshqita butë. Shkel butë (në baltë) shkel në të butë. Bie butë bie në të butë (në krevat a në dyshek të butë). Me nxitim dhe me të ngutë, nuk piqet lakrori butë. (fj. u.).
2. fig. Pa të vrarë veshin a syrin, duke dhënë një ndjesi të këndshme; me të mirë, ëmbël, këndshëm, me butësi e me dashamirësi; pak, jo rëndë; kund. ashpër; fort; egër. Tingëllon butë. Flas (pyes) butë. Qorton (kritikon) butë. Urtë e butë. Nëna i fliste butë, kurse i ati i fliste ashpër. Di të flasë dhe ashpër, dhe butë. Kush flet butë, bluan butë. (fj. u.).
3. Në mënyrë jo shumë të pjerrët, jo thikë, jo menjëherë; pak e nga pak, jo ashpër. Ngrihet butë (një kodër). Merr (ngjitet, zbret) butë (një e pjerrët, një shpat etj.).
4. Ngrohtë, pa të ftohtë (për dimrin); pa thatësira (për verën); kund. ashpër, ftohtë. Bën (mban) butë. Nuk u veshën trashë, se ishte butë.
5. Pa tronditje, pa përplasje e pa zhurmë. Godit (qëlloj) butë. Bie butë (dëbora, shiu).
✱Sin.: butësisht, ngadalë, lehtë, lehtas, pak, këndshëm, ëmbël, ëmbëlsisht, qetë, qetësisht, shtruar, ngrohtë.
♦ Bie butë jam në një gjendje të mirë, bie në rehati; gjej kushte shumë të mira; rroj pa telashe. Bluan butë (dikush) flet fjalë të mençura a të ëmbla; thotë mendime të zgjuara; bluan hollë; kund. bluan ashpër. *Urtë e butë e plot tiganin (dikush) iron.
MELODÍSHËM ndajf. Ëmbëlsisht, në mënyrë të melodishme. Një grua i foli melodishëm në vesh.
Ë́MBËL ndajf. 1. Në mënyrë të tillë që të kënaq kur e dëgjon. Flet ëmbël. Këndon ëmbël.
2. Me butësi e me dashamirësi; butë. Sillet ëmbël. Vështron (përgjigjet, buzëqesh) ëmbël.
3. Qetë, pa tronditje, butë; pa bërë zhurmë. Rrjedh ëmbël. Bie ëmbël.
4. Gjendje kënaqësie të veçantë. Ëmbël është të jesh në shoqëri të mirë. Ia lë ëmbël dikujt diçka ia lezetoj shumë, i lë shije shumë të mirë. Ia la ëmbël pritja e tani vjen përnatë.
✱Sin.: ëmbëlsisht, ëmblas, butë, lehtë.
ËMBËLÍSHT ndajf., arb. Ëmbëlsisht.
ËMBËLSÍ,~A f. 1. Të qenët i ëmbël në shije, vetia e diçkaje që është e ëmbël. Ëmbëlsia e sheqerit (e mjaltit, e rrushit, e verës, e gështenjës).
2. Cilësia e diçkaje që ta ka ënda ta dëgjosh, ta shijosh a t’i marrësh erë, që të jep kënaqësi trupore e shpirtërore; të qenët tërheqës a i këndshëm; të qenët i butë, i dashur e i shoqërueshëm. Ëmbëlsia e zërit. Ëmbëlsia e fytyrës së saj. Ëmbëlsia e syve (e vështrimit). Ëmbëlsia e kundërmimit të luleve. Ëmbëlsia e jetës. Me ëmbëlsi me butësi e me dashuri, ëmbëlsisht, ëmbël. Ëmbëlsi e shpirtit. Ëmbëlsi djallëzore.
✱Sin.: ëmbëlti, e ëmbël, të ëmbël, butësi, mirësi.
ËMBËLSÍSHT ndajf. 1. Me ëmbëlsi, ëmbël, butë. Flet ëmbëlsisht. E pyeti ëmbëlsisht të birin. I buzëqeshi (e vështroi, i shkeli syrin) ëmbëlsisht. Tingëllon ëmbëlsisht. E përkëdheli ëmbëlsisht. I rrahu (i preku, i ceku) supin ëmbëlsisht.
2. Ngadalë, qetë dhe pa zhurmë. Lumi rrjedh ëmbëlsisht përmes fushës.
3. Bukur, butë dhe lehtë. Me flokët e lëshuar ëmbëlsisht mbi supe.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë