Fjalori

Rezultate në përkufizime për “çues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DËRGUES

DËRGÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që dërgon diçka në një drejtim të caktuar; ai që dërgon dikë në një vend me një detyrë të caktuar; kund. marrësi. Dërguesi i letrës. Adresa e dërguesit. Nënshkrimi i dërguesit.
2. tek. Aparat a mjet i posaçëm që shërben për të dërguar në largësi një sinjal etj.
✱Sin.: dërgimtar, çues, drejtues.

NGREHËS

NGRÉHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Vegël e mullirit me ujë, e përbërë nga një dru i pingultë për të ngritur dhe për të ulur gurin e sipërm kur duam të bluajmë hollë a trashë; ulës, çues.
2. Vegël e pushkës ose e një arme tjetër, që shërben për të mbajtur të ngrehur gjilpërën e shulit.
3. Shkop që shërben për të rrotulluar me masë shulin e vegjës, që të lëshojë majën aq sa duhet, ngrehc.
4. Secili nga trarët që mbështeten në muret e shtëpisë dhe që lidhen me kulmin.
5. Çelësi i veglave muzikore kordofone.
✱Sin.: ulës, ngritës, çues, laskar, ngrehc, tra, levë, përdredhës, gres, torlë, tolë.

NGRITËS

NGRÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ngrehësi i mullirit me ujë. Riparoi ngritësin e mullirit.
2. tek. Pajisje mekanike që shërben për të ngritur. Ngritës elektrik (gërshërë). Ngritës dore. Ngritësi i kullave të shpimit.
3. sport. Sportist, që ushtrohet për ngritjen e peshave me një shufër të trashë, së cilës i vihen anash disqe të rënda. Ngritësit e peshave.
4. fiz. Levë. Me një ngritës mund ta lëvizësh gurin nga vendi.
✱Sin.: ulës, ngrehës, çues, levë, lloz, ngjitës, peshëngritës.

ULËS

ÚLËS,~I m. 1. Ngrehësi i mullirit me ujë; çues.
2. spec. Lëndë a mjet për të ulur veprimtarinë ose forcën e diçkaje, reduktor. Ulësi i nxehtësisë (i tensionit).
✱Sin.: ngrehës, ngritës.

ZËNËS

ZËNËS,~I m. sh. ~, ~IT Vegël e posaçme prej dërrase që shërben për të penguar ose për të lëshuar ujin në lugun e mullirit të blojës etj., çues, ngrehës, fletar. Ngre (ul) zënësin. U kalb zënësi e nuk bën punë.

ÇOJÇ

ÇOJÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Çues i gjahut.

ÇUES

ÇÚES,~III m. sh. ~, ~IT 1. Ngrehësi i mullirit me ujë. Çuesi i mullirit (i gurit të sipërm). Çuesi i lugut të koshit.
2. gjah. Ai që ngre ose nxjerr nga strofka a nga vendi ku është fshehur një kafshë për ta qëlluar gjahtarët. Çues i zoti. Gjah me çues. Për gjuetinë e derrave donte çues. Ai futet si çues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë