Fjalori

Rezultate në përkufizime për “çuçuritje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CICËRIM

CICËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. kënduarit e zogjve. Zogu e filloj të bëj një cicërim shumëbukur.
2. Cicërimë.
Sin.: cicëritje, cijatje, pingërim, tuturitje, çuçuritje.

CUCATJE

CUCÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1.Veprimi kur cucat ose kur cucatet diçka, çuçuritje. bibliotekë mbizotëronte një cucatje e vazhdueshme mes lexuesve.
2. Çuçurimë.
Sin.: çuçuritje, pëshpëritje, cicërim.

ÇURLIKIM

ÇURLIKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Cicërim.
2. fig. Fjalë a bisedë pa mend. Çurlikimet e shumta. Veç me çurlikimegojë mbeti.
Sin.: cicërim, pingërim, çuçuritje.

ÇUÇLLAMË

ÇUÇLLÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zhurmë e mbytur e bisedave; pëshpëritje. Çuçllama e tryezave në bar. I mungonte çuçllama e auditorëve.
Sin.: pëshpëritje, çuçuritje, murmurimë, çuçllatje, çuçllimë.

ÇUÇUKATJE

ÇUÇUKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Çuçuritje.
2. Çuçukamë.

ÇUÇURIM

ÇUÇURÍM,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Çuçuritje. Çuçurimi i sallës. Vajza iu përgjigj disi me çuçurima.
2. Çuçurimë. Çuçurimi i saj i ëmbël. Ai dëgjonte me fytyrëngrirë çuçurimin e saj.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.