Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BURBURÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur burburit; pëshpërimë, çuçurimë. Në atë qetësi nate dëgjoheshin edhe burburitjet e tij.
CICËRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kënga e disa zogjve (si dallëndyshja, trumcaku etj.); zëri i tyre i hollë që nxjerrin kur cicërojnë; zhurmë që i ngjan cicërimës së zogjve. Cicërima e zogjve (e dallëndyshes, e harabelit etj.). Cicërimë e ëmbël kanarine. Cicërima bulkthash. Nisi të dëgjohet cicërima.
2. fig. E folur e shpejtë dhe me zë të ulët (zakonisht për fëmijët). Cicërimat e të qeshurat e vashave të veshura të hareshme. Cicërimat e fëmijëve.
3. fig., keq. Shumë fjalë që mezi dëgjohen ose mezi kuptohen; thashethéme. Bën politikë me cicërima. Vazhdon të merret me cicërima.
✱Sin.: cijatje, cicëritje, çuçurimë.
CUCÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1.Veprimi kur cucat ose kur cucatet diçka, çuçuritje. Në bibliotekë mbizotëronte një cucatje e vazhdueshme mes lexuesve.
2. Çuçurimë.
✱Sin.: çuçuritje, pëshpëritje, cicërim.
DARAVÁM/Ë, ~A f. sh. ~A, ~AT Zhurmë e lehtë që vjen nga larg e mezi dëgjohet; murmuritje. Dëgjohej daravama e çupave.
✱Sin.: murmurimë, çuçurimë, shushuritje, mërmërimë, pështëllimë, pëshpërimë.
PËSHPËRÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur pëshpërit ose kur pëshpëritet diçka.
2. Zhurmë e lehtë dhe e mbytur që dëgjohet kur pëshpërit dikush; murmuritje, murmurimë. Pëshpëritje habie në sallë. Dëgjohen pëshpëritje.
3. Fjalë a lajme që kalojnë nën zë e vesh më vesh nga njëri tek tjetri; shprehje pakënaqësie ndaj dikujt a ndaj diçkaje që shfaqet prapa krahëve. Pëshpëritje vesh me vesh (prapa krahëve). Ka pëshpëritje.
✱Sin.: çuçuritje, çuçurimë, murmuritje, mërmëritje, murmurim, murmurimë, mërmërimë, shushuritje, pëshpërimë, pështëllimë, thashetheme.
SUFRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur sufroj. Dëgjohej një sufrim i lehtë. Sufrimet nuk arriti t’i kuptonte.
✱Sin.: pëshpërimë, murmurim, murmurimë, murmuritje, mërmërimë, mërmëritje, çuçuritje, çuçurimë, pështëllimë.
THASHETHÉM,~I m. vet. sh. ~E, ~ET Fjalë, zakonisht të këqija a për gjëra të paqena, që pëshpëriten e përhapen për dikë a për diçka. Thashethemet e botës. Thashethemi i radhës. Njeri i thashethemeve. Merrej me thashetheme. Ka mjaft thashetheme. T'u jepet fund thashethemeve! Luftojmë thashethemet. S'thyhet (nuk do t'ia dijë) nga thashethemet.
✱Sin.: thashethemnajë, fjalë, llomoti, llomotitje, llafe, çuçurimë, përgojime, përfolje.
ÇUÇUKÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Çuçurimë.
ÇUÇURÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zë i ulët kur çuçurit dikush a diçka; pëshpërimë. Çuçurimë e lehtë. E folur me çuçurima. Ndjeu në vesh çuçurimin e nënës.
2. Cicërimë. Çuçurima e zogjve. Çuçurimi që vinte nga foleja e dallëndysheve.
3. vet. sh., keq. Fjalë që thuhen vesh me vesh, thashetheme. Dëgjon çuçurimat e të tjerëve. Kishte shkëmbyer çuçurima me tre shokë. Për ca çaste biseda u kthye në çuçurimë.
✱Sin.: pëshpëritje, çuçuritje, cicërim, çuçukatje, çuçllatje, çuçllamë.
ÇUÇURÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çuçurit. Çuçuritja e vajzës u gjallërua më fort. Asaj i vinte të mbyllte sytë nën atë çuçuritje.
2. Zë i dobët e i dridhshëm; çuçurimë. Çuçuritje e lehtë. Çuçuritja e shatërvanit. Çuçuritjet dhe të qeshurat e shoqëronin praninë e saj.
✱Sin.: pëshpëritje, çuçurimë, cicërimë, gurgullimë, shushurimë, çuçukatje, çuçllatje, çuçllamë.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë