Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BASTARDÍM,~I m. Veprimi kur bastardoj dikë a diçka ose kur bastardohem; humbje e vetive të mira; çoroditje, degjenerim, zvetënim. Bastardimi i shijeve. Bastardimi i muzikës. Bastardim i qëllimshëm. Bastardim i demokracisë. Proces bastardimi. Bastardim i vlerave. Bastardim i gjuhës amtare.
✱Sin.: çoroditje, zvetënim, shthurje, përdhosje, përçudnim, degjenerim.
DÉHJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur deh dikë; turbullim i mendjes, humbje e kontrollit të vetvetes nga pija alkoolike. Dehje me raki (me verë). Dehje nga alkooli.
2. Gjendje që shkaktohet nga përdorimi i alkoolit ose substancave që turbullon ndërgjegjen, të qenit i dehur. Është në dehje. I ndodh një dehje dhe kryen një vepër penale. Ai foli në gjendje dehjeje.
3. fig. Turbullim i mendjes nga një gjendje kënaqësie e madhe shpirtërore. E kapi një si dehje nga kjo ringjallje e shpresës. Dehja e dashurisë e bëri të harronte gjithçka tjetër. E ndiente një dehje lumturie.
✱Sin.: të pirë, pije, pirje, trullosje, zdërhallje, turbullim, çoroditje, ekstazë.
DEKOMPOZÍM,~I m., libr. 1. Veprimi kur dekompozoj diçka; zbërthimi ose ndarja e diçkaje në pjesë më të vogla ose në përbërës më të thjeshtë; shpërbërje. Procesi i dekompozimit. Në dekompozim e sipër.
2. Gjendja kur dekompozohet diçka. Dekompozimi i mbetjeve.
3. fig. Procesi i shprishjes a i shthurjes; çoroditje, përdhosje. Dekompozimi i sistemit.
✱Sin.: zbërthim, shpërbërje, prishje, shthurje, çoroditje, përdhosje.
HALLAKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Shpërndarje e gjërave sa andej e këtej; lart e poshtë; në mënyrë të çrregullt. Hallakatja e kallinjve të grurit. Hallakatja e dollapit të rrobave.
2. Hapje e diçkaje të mbledhur, të kopsitur a të mbërthyer mirë; hardallosje, zgafullim, shpartallim, shqyerje, capërlim.
3. fig. Çakërdisje a sorollatje e dikujt sa andej e këtej; të qenët pa mbaruar asnjë punë, marrja me gjëra a punë të vogla e të parëndësishme; çakërdisje, hutim. Hallakatja kot më kot rrugëve. Hallakatja pa arsye e të shoqit. Hallakatja e detyruave.
4. Çoroditje; prishje mendsh; rrjedhje nga mendtë a rrokatje (nga pleqëria).
✱Sin.: shpërndarje, çrregullim, zgafullim, shpartallim, hardallosje, shqyerje, capërlim, sorollatje, çakërdisje.
HAPËRDÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Shpërndarje në drejtime të ndryshme; hallakatje.
2. fig. Çoroditje.
✱Sin.: hallakatje, zallamahi, çorientim, çoroditje.
NGATËRRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ngatërroj, ose kur ngatërrohem; kund. çngatërrim, shkoklavitje. Ngatërrimi i punëve (i çështjeve). Ngatërrimi i emrave (i datave). Ngatërrimi i mendimeve. Ankthi i ngatërrimit të linjave.
2. kryes. sh. Rrethana që e vështirësojnë dhe e ndërlikojnë diçka, ndërlikime. Sjell ngatërrime.
✱Sin.: trazim, ndërliksje, mbështjellje, çorientim, pështjellim, çoroditje, ndërthurje, përzierje, shkartisje, koklavitje, ndërlikim, ngatërresë, grindje, pleksje, mpleksje, lajthitje, shprishje, tollovitje, kokolepsje, tutëlim.
PAQARTËSÍ,~A f. 1. Të qenët i paqartë për diçka; mungesë qartësie; kund. qartësi. Paqartësi konceptore.
2. Diçka që nuk është kuptuar drejt e mirë, diçka që nuk del e qartë; kund. qartësi. Punim me paqartësi.
✱Sin.: pakthjelltësi, pështjellim, errësirë, rravgim, vagëllimë, mugëtirë, tymnajë, mjegulli, mjegullnajë, hutim, çoroditje, çorodi, keqkuptim, terr, dyshim.
PËRDHÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përdhos dikë apo diçka ose kur përdhosem. Përdhosja e gjërave të shtrenjta (të dashura).
2. Gjendja pasi përdhos dikë apo diçka a përdhosem.
✱Sin.: ndotje, përlyerje, fëlliqje, njollosje, ndyrje, zvetënim, prishje, përçudnim, shthurje, çoroditje, poshtërim, dhunim, bastardim.
PËSHTJELLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur pështjelloj diçka ose kur pështjellohem. Pështjellimi i çështjes.
2. Grumbullim pa rregull e pa kriter njerëzish a gjërash në të njëjtin vend; rrëmujë ku s’e merr vesh i pari të dytin, tollovi, trazirë. Pështjellim i madh në sallë. Pështjellim në stadium. Mbillnin (shkaktonin) pështjellim.
3. Mungesë lidhjeje a bashkërenditjeje midis pikëpamjeve e qëndrimeve, kontradikta të brendshme të thella e pa ndonjë rrugëdalje, mungesë rregulli e njësimi; paqartësi e madhe në teori e në veprimet praktike; rrëmujë. Pështjellim politik (ideologjik).
4. elektr. Pështjellje. Pështjellime të veçuara (të izoluara). Pështjellimet e elektromotorëve. Tel bakri për pështjellime.
✱Sin.: ngatërrim, ngatërresë, çrregullim, koklavitje, turbullim, çaprazim, çatrafilim, shthurje, çoroditje, trazirë, tollovi, zallahi, zallamahi, rrungajë, çarravi, paçariz, rrëmet, paqartësi, çorbë, pështjellje, grumbullim, përzierje, trazim, vërdallë, zhurmë, gurgule, rrëmujë, shamatë, turbullirë, hutim, kontradiktë.
TEOKRATÍZËM,~I m., pol. 1. Vullnet politik për t’ia nënshtruar fisnikërinë klerit dhe mbretërit papës. Teknokratizëm perandorak.
2. Çoroditje, shthurje, zvetënim i teokracisë.
TEPTÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Shpërthim, vërshim, dalje, vrujim. Teptisje ujërash. Teptisje gjaku. Teptisje ndjenjash. Teptisje inati.
2. Shfaqje befas, ardhje e papritur. Teptisje njerëzish. Teptisje lotësh.
3. Çoroditje, çakërdisje, mospërmbajtje, përçudnim, përdhosje, prishje (morale), shthurje, zvetënim. Teptisja e djalit. Teptisja e çupës (e vajzës).
4. Zmbrapsje arme. Teptisja e pushkës.
5. Ënjtje, buhavitje, malcim, pezmatim (plage, gjëndrash, gjiri). Teptisje plage. Teptisje gjiri.
✱Sin.: shpërthim, vërshim, dalje, vrujim, shfaqje, ardhje, çoroditje, çakërdisje, përçudnim, përdhosje, prishje, shthurje, zvetënim, zbythje, zmbrapsje, ënjtje, buhavitje, malcim, pezmatim.
ZVETËNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Humbja a prishja e cilësive e vetive të mira të dikujt a të diçkaje, prishje, çoroditje, përdhosje. Zvetënimi i njerëzimit. Zvetënimi i trupit. Zvetënim moral (shpirtëror). Zvetënimi i gjuhës. Është ky një zvetënim i lig, i qëllimshëm, për të ulur vlerat e krijimtarisë. Zvetënimi i njeriut.
✱Sin.: prishje, përçudnim, çoroditje, shthurje, bastardim, përdhosje.
ÇAKËRDÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Gjendja kur çakërdis dikë a diçka ose kur çakërdisem. Nga ajo çakërdisje që ndjeva, m’u bë sikur u alivanosa. I ra tryezës me grusht nga çakërdisja. Nuk kam parë çakërdisje të tillë në kaq vite në politikë.
✱Sin.: përhapje, shpërndarje, hallakatje, hutim, ngatërrim, çoroditje.
ÇORIENTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çorientoj dikë a diçka ose kur çorientohem; kund. orientim. Çorientim i madh. Çorientim i përgjithshëm. Çorientimi i busullës. Çorientimi i skuadrës. Nga ky çorientim përfitojnë radikalët. Çorientimi i pacientëve.
2. Gjendja kur çorientohem; mungesë e orientimit; kund. orientim.
✱ Sin.: ngatërrim, mashtrim, shpërqendrim, çoroditje, çorganizim.
ÇORODÍTËS,~E mb. 1. Që të huton dhe të trullos, që të çorodit. Pasojat çoroditëse të hashashit. Dëgjonte ulërimën çoroditëse të vajzave. Goditja çoroditëse e sulmuesit.
2. Që të bën të humbasësh vetitë e mira, që sjell çoroditje. Muzikë çoroditëse. Reklamë çoroditëse. Mentalitet çoroditës.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë