Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GRAM,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njësi e matjes së peshës, e barabartë me një të mijtën e kilogramit (shkurt. g). Një gram. Peshon dyqind gramë. Një mijë gramë bëjnë një kilogram.
2. fig. Diçka e paktë, sasi shumë e vogël, thërrime, çikëz. Nuk mbeti asnjë gram. Nuk lëshon asnjë gram. Pesë gramë mend ka është fare i papjekur; është shumë mendjelehtë.
✱Sin.: çikë, çikëz, thërime.
LÚLËZ,~AI f. sh. ~A, -AT 1. bot. Bimë barishtore, me gjethe të holla si hala pishe e të grumbulluara në tufë, e cila bën një boçe në majë që e thajnë dhe e përdorin për farë djathi.
2. mjek. Sëmundje e syrit që e vesh atë, e skuq ose i lë një njollëz të kuqe; pika e syrit.
3. mjek. Elbth, kath. I ka dalë lulëza në sy.
✱Sin.: elbth, zgjonjëz, kath, çikë, çikëz, thuath, zgjuath.
SHKËNDÍJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Grimcë e zjarrit që shkëputet nga një trup i ndezur a i skuqur; gacë. Nga zjarri u përhapën një tufë shkëndijash.
2. Thërrmijë e zjarrtë që krijohet nga fërkimi i dy trupave të fortë (metale ose gurë) e që shuhet shpejt; xixë. Nga fërkimi i dy gurëve u krijuan shkëndija. Nga kudhra dilnin shkëndija. U shua si shkëndijë vdiq shpejt. Një shkëndijë ndez një mal. (fj. u.).
3. Shkreptimë drite që krijohet nga një shkarkim elektrik. Shkëndijë elektrike.
4. fig. Diçka e vogël që bëhet faktor për fillimin a për ndezjen e një lëvizjeje a të një veprimtarie të rëndësishme. Shkëndija e alfabetit të gjuhës shqipe. Shkëndija e një gjuhe të përbashkët. U bë shkëndijë për...
5. fig. Shenjat e para të shfaqjes së një aftësie të veçantë a të një talenti te dikush. Një shkëndijë shprese (gëzimi). Shkëndija e talentit. Shkëndijë zgjuarsie.
6. fig. Emocione të forta (gëzim, dashuri) ose një ndjenjë e ndezur që reflektohet në sy. I lëshojnë sytë shkëndija.
7. zool. Xixëllonjë (lat. Lampyris noctiluca), shkëndijëz. Dolën shkëndijat. Vrapoi pas shkëndijave.
6. zool. Insekt me trup të zi ose ngjyrëkafe të hapur, me flatra të mëdha e me këmbë të gjata, që shfaqet në kohën e lulëzimit të pemëve dhe dëmton lulet e tyre. Mollët i dëmtoi shkëndija.
✱Sin.: xixë, fluturashkë, gacë, leskër, flakërim, agzot, stërkalë, prafullimë, çikë, çikëz, cikërr, shkërpicë, xixëllonjë.
♦ E ka syrin (i ka sytë) shkëndijë (dikush) është trim i madh, është shumë guximtar; i shkreptijnë sytë (dikujt); e ka syrin (i ka sytë) xixë; e ka syrin (i ka sytë) shpuzë; i lëshojnë (i nxjerrin) sytë shkëndija (dikujt). I lëshojnë (i nxjerrin) sytë shkëndija (xixa, çika) (dikujt). 1. I shkëlqejnë fort sytë nga një gëzim i madh, nga zemërimi ose nga urrejtja; është trim e guximtar i madh, nuk përmbahet dot; i shkreptijnë sytë; i vetëtin syri (i vetëtijnë sytë)1; e ka syrin (i ka sytë) shkëndijë (xixë) (dikush); e ka syrin (i ka sytë) shpuzë (dikush). 2. I verbohet vështrimi sikur ka diçka të ndritshme përpara (nga një goditje e fortë etj.); i shkreptijnë sytë. Ndezi shkëndijën (dikush) dha shkas i pari, u bë shkaktari i parë për diçka; ndezi zjarrin; i dha zjarr barutit. I shkrepi një shkëndijë (një xixë) (dikujt) i erdhi papritmas një mendim i ri në kokë, nisi vetiu t’i lindë një ide për diçka. I vuri shkëndijën (xixën) (diçkaje) u bë shkaktar që diçka të shpërthejë, të shkatërrohet etj.; i vuri flakën.
THËRRÍM/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Grimcë e vogël buke, djathi etj., dromcë. Thërrime buke (djathi). Bëri shumë thërrime.
2. Pjesë e vogël e një lënde, fije a grimcë; thërrmijë. Thërrime pluhuri (metali, gurësh). U bë thërrime u bë copë-copë, u thye në copa shumë të vogla, u copëtua.
3. vet. sh., bised. Kokrra të vogla brumi me vezë, makarona të vogla si oriz, që gatuhen gjellë. Thërrime me mish (me gjalpë).
4. fig. Sasi shumë e pakët e diçkaje, një pakicë, një çikë, një fije; shumë pak. Një thërrime bukë (djathë, miell). Asnjë thërrime aspak. Si mbeti thërrime si mbeti asgjë. S'kishte asnjë thërrime mëshirë. S'e cenon asnjë thërrime. Hëngri (piu, fjeti) një thërrime.
✱Sin.: grimë, grimcë, thërrmijë, thërrmijëz, thërrmonjë, dromcë, dërrmak, drudhe, çamër, çikëz.
♦ E bëri thërrime (*copë, copë e çikë, copë e thërrime). *Çikë e thërrime. Ka tri thërrime në majë (dikush) mospërf. është shumë mendjelehtë; ka tri qime në majë përçm.; është trëndelinë nga mendja mospërf.; ia ka marrë mendtë era (dikujt). Thërrime në tagar shih qiqër në tagar.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë