Fjalori

Rezultate në përkufizime për “çarmatosur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARMATISUR

ARMATÍSUR (i, e) mb. 1. I armatosur; kund. i çarmatosur; i paarmatosur.
2. Që është rregulluar a zbukuruar, që ka vënë grim në fytyrë, i rregulluar, i zbukuruar. Vajza e armatisur erdhi shpejt.

ARMATOSUR

ARMATÓSUR (i, e) mb. 1. Që është i pajisur me armë, që ka armë; i armatisur; kund. i çarmatosur. Ushtar i armatosur. Repart (njësit) i armatosur. Populli i armatosur.
2. Që bëhet me armë në dorë, që shoqërohet me veprime luftarake. Kryengritje e armatosur. Luftë (lëvizje) e armatosur. Agresion i armatosur. Ndërhyrje e armatosur.
3. fig. Që është i pajisur me njohuritë e nevojshme për një veprimtari të caktuar; që është i përgatitur për të punuar e vepruar në një fushë të caktuar. I armatosur ideologjikisht (politikisht).

DHUNSHËM

DHÚNSHËM ndajf. Duke ushtruar dhunë dhe forcë kundër të tjerëve. Kjo është përdorur dhunshëm. Fakte që e refuzuan kaq dhunshëm. Duke çarmatosur dhunshëm popullin. Kanë hyrë dhunshëm në tokën e shenjtë të atdheut.
✱Sin.: dhunërisht, dhunas, dhunazi, dhunisht.

PAARMATOSUR

PAARMATÓSUR (i, e) mb. Që nuk është armatosur, që nuk ka armë më vete; kund. i armatosur. Rojë e paarmatosur. Turma të paarmatosura.
✱Sin.: i paarmë, i paarmatuar, i çarmatosur.

ÇARMATOS

ÇARMATÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. I heq armët dikujt, e lë pa armë ose pa armatime; kund. armatos. Çarmatos ushtarët. Çarmatos kundërshtarin. Çarmatosi grabitësi në tetë sekonda. Çarmatosi dhe përzuri nga miniera shtatëdhjetë ushtarë bashkë me majorin.
2. I heq armatimet a forcat ushtarake një vendi. Çarmatos një vend. Për të çarmatosur postat e xhandarmërisë në gjithë krahinën.
3. usht. I heq armës një vegël që të mos shkrehë; i heq predhat ose lëndën shpërthyese një arme; kund. armatos. Çarmatos mitralozin. Çarmatosi pistoletën shpejt e shpejt.
4. fig. I heq dikujt mundësinë për të luftuar a për t’u mbrojtur; ia thyej vullnetin për të kundërshtuar a për të vepruar. E çarmatosi me fjalë. Megjithatë, ky mendim nuk më çarmatosi. Atë e çarmatosi përsëri mençuria e vajzës.

ÇARMATOSEM

►ÇARMATÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Heq armët që mbaj zakonisht, mbetem pa armë; kund. armatosem. Robërit u çarmatosën në heshtje. Fshatarët ishin çarmatosur pasi panë kryeplakun t’ua bënte me shenjë.
2. vetv., fig. Mbetem pa mundësi për të luftuar a për t’u mbrojtur; më thyhet vullneti për të kundërshtuar a për të vepruar. Nuk duhet të çarmatosemi para vështirësive. Çarmatoset kur e sheh ashtu.
3. pës. e ÇARMATÓS.

ÇARMATOSUR

ÇARMATÓSUR (i, e) mb. 1. Që ia kanë hequr armët, që ka mbetur pa armë ose armatime; kund. i armatosur. Ushtar i çarmatosur. Krahinë e çarmatosur. Ai qëndronte i çarmatosur në mes të dy partizanëve.
2. fig. Që ka mbetur pa mundësi për të luftuar a për t’u mbrojtur; që nuk është në gjendje të kundërshtojë a të veprojë. Rrinte i tulatur dhe krejt i çarmatosur. Kishte pamjen e një njeriu të çarmatosur nga të gjitha mbrojtjet. Mbetej e çarmatosur para shikimit të tij.

ÇARMATUAR

ÇARMATÚAR (i, e) mb. I çarmatosur. Polic i çarmatuar. Gardianet e çarmatuara të burgut.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë