Fjalori

Rezultate në përkufizime për “çalan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SHALAKAN

SHALAKÁN,~E mb. 1. Që ecën duke u tundur e duke u shkundur për t’u dukur. Djalë shalakan. Shkon si fëmijë shalakan. Vajzë shalakane.
2. Që çalon me të dyja këmbët, çalaman, çalan, shkepan. Plak shalakan. Kaloi pranë shtëpisë së vajzës shalakane. Të dy vëllezërit ishin shalakanë.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHALAKAN

SHALAKÁN,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që çalon, çalaman. Po vraponte edhe shalakani. Mos ec si një shalakan. Ky shalakani e ka fajin për humbjen e garës.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHKAPAN

SHKAPÁN,~E mb. Që çalon nga këmbët, çalaman.
✱Sin.: çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkepan, topall, këmbëçalë.

SHKJEPAN

SHKJEPÁN,~E mb. Që është i shkeptë, çalan. Burrë shkjepan. Grua shkjepane.

SHQEPUÇ

SHQEPUÇ,~I m. sh. ~A, ~AT Njeri i çalë; shkepan.
✱Sin.: shalëshqyer, çalaman, çalan, i çalë, çalok, shkjepan, topall, këmbëçalë.

ÇAL

ÇAL,~E mb. Që është i çalë, çalaman.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çop, topall, çalan.

ÇALAMAN

ÇALAMÁN,~E mb., keq. 1. Që çalon nga këmbët, i çalë. Burrë çalaman. Kalë çalaman. Ai iu përgjigj furnitorit të tij çalaman. Një mbret çalaman dhe me një sy të verbër.
2. fig. Që është me të meta, i çalë. Punë çalamane. Mungesa e tyre e bën çalamane bisedën. Ai institucion u krijua çalaman dhe i gjymtë.
✱Sin.: çal, i çalë, topall, çalash, çalan.

ÇALAN

ÇALÁN,~E mb. I çalë. Plak çalan. Dallohej nga ecja çalane.

ÇALLAKAT

ÇALLAKÁT,~E mb. Që ecën duke çaluar, i çalë.
✱Sin.: i çalë, çal, çalan, çalok, çalaman.

ÇALOK

ÇALÓK,~E mb., keq. Që ecën duke çaluar; çalaman. Plak çalok. Hipur në një pulisht çalok.
✱Sin.: çalaman, i çalë, çalan, çalkë, çalosh, çop, topall.

ÇALË

ÇÁLË (i, e) mb. Që ka një këmbë më të shkurtër se tjetrën, që i ka të dyja të shtrembra ose të sëmura dhe kështu nuk ecën mirë, që çalon. Plak i çalë. Grua e çalë. Kalë i çalë. I çalë nga të dyja këmbët. Ka lindur i çalë. Ofroni një kafshë të çalë. Mbeti i çalë prej një aksidenti me makinë.
2. Që është më e shkurtër se tjetra, që është e sëmurë ose e shtrembër (për këmbët). Këmba e çalë. Por është pak e çalë nga njëra këmbë.
3. fig. Që ka një të metë të dukshme, që i mungon një pjesë e nevojshme, që nuk është i plotë; që bëhet me të meta, i mangët. Punë e çalë. Përgjigje e çalë. Përgatitje e çalë. Në mënyrë të çalë. I fola në greqishten time të çalë. Ky fillim disi i çalë nuk e kënaqi.
✱Sin.: çalaman, çal, çalan, çalash, çaluk, çop, i mangët, i metë, topall.
♦ Të hipë në *kalin çalë (dikush).

ÇOP

ÇOP,~E mb. Që është me një këmbë më të shkurtër ose të prerë, çalaman.
✱ Sin.: çalaman, çal, çalan, çalash, i çalë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë