Fjalori
VËRTËLLUESE

VËRTËLLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajoflet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë.
2. Ajoflet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët. Nuk durohet, as nuk dëgjohet ajo vërtëlluesja.
Sin.: llafazane, fjalëse, fjalamane, llapamadhe, llafeshumë, llapaqene, daradelle.

VERTËLLUESE

VERTËLLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Llafazane.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: VËRTËLLUES
VËRTËLLUES

VËRTËLLÚES,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë. Atij vërtëlluesit nuk i pushon goja.
2. Ai që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët.
Sin.: llafazan, fjalës, fjalaman, llapamadh, llafeshumë, llapaqen, daradell.

VERTËLLUES
VERTËLLUES

VERTËLLÚES,~I m. sh. ~, ~IT mb. Llafazan.


Rezultate të ngjashme

VËRTËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Rrotullim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VËRTËLL/ÓJ vep., ~ÓVA ~ÚAR kal. Rrotulloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

VËRTËLLÚES,~E mb. 1. Që vë në lëvizje diçka duke e rrotulluar. Çikrik vërtëllues. Rrotë vërtëlluese. Manivelë vërtëllues. Dorezë vërtëlluese. Dorak vërtëllues.2. Që flet shumë e pa…

Shfaq përkufizimin e plotë →

VËRTËLLÚES,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë. Atij vërtëlluesit nuk i pushon goja.2. Ai që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.