Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pabujë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PABUJSHËM

PABÚJSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk bën bujë; që bëhet pa bujë; kund. i bujshëm. Njeri i pabujshëm, ngjarje e pabujshme.
Sin.: i pabujë, i pazhurmë, i pandier.

PANDIER

PANDÍER (i, e) mb. 1. I qetë dhe i urtë, që nuk i dëgjohet zëri, jo i ndier. Fëmijë i pandier.
2.punon pa zhurmë e pa bujë. Punëtor i pandier.
3. Që nuk i ka dalë emri për keq, që nuk është marrë nëpër gojë, që nuk është përgojuar; që nuk është dëgjuar as për mirë as për keq. Grua e pandier. Njeri i pandier.
4.është bërë pa ndjenjë, që nuk përshkohet nga ndjenjathella; kund. i ndier. Poezi e pandier. Krijime të pandiera.
Sin.: i urtë, qetë, i pabujë, i papërmendur, i thatë, pandjenjë, i ftohtë, i shpëlarë, i zbrazët.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.