Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ENÍGM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Diçka (pyetje, ndodhi, rrethanë, gjë etj.) shumë e vështirë për ta kuptuar e për ta shpjeguar, mister. Enigmë e pazgjidhur. Shpirti i njeriut është një enigmë. Enigma e çuditshme. Enigma e kanionit. Enigma që po i mundon të gjithë.
2. libr. Gjëegjëzë, gjëzë. Gjej enigmën. Puna me enigma mund ta ndihmojë trurin. Zgjidhet enigma matematikore. Enigma sfiduese.
✱Sin.: gjëegjëzë, gjëzë, e fshehtë, mister.
FSHÉHT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Diçka që nuk është zbuluar a nuk është njohur ende. Të fshehtat e gjithësisë. Depërtojnë në të fshehtat e natyrës.
2. Diçka që mbahet e fshehtë, që nuk duhet ta dinë a ta kuptojnë të tjerët ose që e dinë vetëm pak vetë; sekret. Të fshehtat e zemrës. Ruaj (zbuloj) të fshehtën. Nuk kam ndonjë të fshehtë.
3. Shkaku i brendshëm, i thellë e i padukshëm i diçkaje; njohuri e shprehi të thella e të veçanta që i kanë vetëm ata që e zotërojnë mirë punën e vet, që kanë aftësi e përvojë të madhe. E fshehta e lojës. E fshehta e artit (e sportit).
✱Sin.: fshehuri, sekret, zbariqe, fshehtësi, mister, enigmë, mbështjellë.
GJËEGJËZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Thënie e tërthortë dhe e ngjeshur zakonisht në vargje, që përmban diçka të ngjashme të një sendi ose të një dukurie, sipas së cilës dikush duhet të gjejë për çfarë bëhet fjalë; gjëzë. Gjej gjëegjëzën. Gjëegjëzat popullore. Libër me gjëegjëza.
✱Sin.: njëenjëzë, enigmë, kashelashë, e fshehtë, mister.
MISTÉR,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Diçka e panjohur ose shumë e fshehtë; diçka që nuk kuptohet a mezi kuptohet, diçka e errët dhe e pashpjegueshme; fshehtësi, e fshehtë. Ajo çështje ishte një mister i madh (i vërtetë). Zbuloj misteret e natyrës. Këtu ka (fshihet) një mister. Jetën e tij e mbulonte një mister. Mbeti mister nuk u zbulua. Është rrethuar me një mister. Kyçi i misterit çelësi i së fshehtës.
2. fet. Rit fetar i fshehtë, që bëhej në Greqinë e në Romën e vjetër dhe në vendet e lashta të Lindjes për nder të një perëndie, duke marrë pjesë vetëm priftërinjtë; ceremoni fetare e mbyllur.
3. let. Dramë fetare në mesjetën e vonë, në të cilën trajtoheshin tema nga bibla, të ndërthurura me skena komike nga jeta e përditshme.
MISTERIÓZ,~E mb. 1. Që është i panjohur, që përmban diçka shumë të fshehtë, që fsheh një mister, që nuk mund të kuptohet ose që kuptohet me vështirësi të madhe; që bëhet në fshehtësi të madhe; shumë i fshehtë (për diçka). Çështje misterioze. Letër misterioze. Ngjarje misterioze. Në rrethana misterioze. Zë misterioz. Qëndrim misterioz. Sjellje misterioze. Veprime misterioze. Forcë misterioze. Dukuri misterioze.
2. Që mban në vetvete shumë gjëra të fshehta, që nuk tregon për prejardhjen e për lidhjet e tij ose për punët e detyrat që kryen; i fshehtë e i pakuptueshëm nga të tjerët. Njeri (tip) misterioz.
SEKRÉT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Diçka që mbahet e fshehtë dhe nuk u tregohet të tjerëve; diçka që duhet ta dinë vetëm disa njerëz të caktuar e të ngarkuar për një punë; e fshehtë. Sekret shtetëror. Ky ishte një sekret profesional. E zbuloi sekretin. E ruan sekretin. Nuk mban sekrete për të. Në sekretin më të madh në fshehtësi të madhe.
2. Diçka që nuk është zbuluar a nuk njihet ende; një mënyrë a metodë pune që nuk njihet ose që e njeh vetëm ndonjë specialist i rrallë. Sekretet e nëntokës. Sekreti tregtar. Sekreti i formulës së aspirinës. Zbuluan sekretin e energjisë atomike.
3. Shkaku i fshehtë, i panjohur i diçkaje. Sekreti i suksesit. Kishte kuptuar sekretin e një jete të lumtur.
✱Sin.: fshehtësi, fshehuri, mister, enigmë.
►SENDËZ/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vetv. Merr trajtën konkrete të një sendi, kthehet në diçka që kapet nga shqisat, shndërrohet nga diçka abstrakte në konkrete, fiton përmbajtje sendore. Sendëzohet një kuptim (gjuh.). Edhe sytë i ishin sendëzuar. Për disa vrojtues mbeti mister si sendëzoheshin disa ide.
✱Sin.: materializohet, lëndëzohet, trupëzohet.
►ÇMJEGULL/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Pastrohet vesa e formuar prej ajrit të kondensuar te xhamat e dritareve të automjeteve etj.; kund. mjegullohet. Dritarja u çmjegullua.
2. vetv., fig. Kthjellohet diçka e turbullt, ndriçohet. Sot ky mister po çmjegullohet. Mjegulla duhet të çmjegullohet. Emri i shkrimtarit do të çmjegullohej shumë vonë.
3. pës. e ÇMJEGULLÓJ.
✱ Sin.: kthjellohet, kthjelltësohet, qartësohet, pastrohet, ndriçohet.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë