Fjalori

Rezultate në përkufizime për “irnuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

IRNOHEM

IRN/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Irnosem. Janë irnuar çarçafët (këllëfët e jastëkëve). Është irnuar jaka. Iu irnua fytyra (lëkura, mishi). Iu irnuan buzët. Iu irnua plaga. U irnua ngaftohtët (nga inati).

IRNOJ

IRN/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëjmurrëtehet duke e lënë pa larë për një kohëgjatë, e bëjmarrë irnë (zakonisht një rrobëbardhë a në ngjyrëçelur). I kish irnuar shumë mëngët.

IRNOSUR

IRNÓSUR (i, e) mb. 1. është i murrëtyer a i nxirë ngapalarët. Jakë e irnosur.
2.është i murrëtyer a i mavijosur ngaftohtët. Me fytyrëirnosur.
3. fig. I nxirë nga inati.
4. Që ka ngjyrë të si të zezë; që vjen si i zi; i murrmë.
Sin.: i irnuar, i nxirë, i mavijosur, i murrëtyer, i murrëtuar, i verenikur, i murrmë, i vrenjtur.

IRNUAR

IRNÚAR (i, e) mb. I irnosur. Me fytyrëirnuar. Me duar të irnuara. Tokë (arë) e irnuar. Mure (çati) të irnuara. Me ngjyrëirnuar.

IRUR

ÍRUR (i, e) mb. është irur, i irnosur, i irnuar. Këmishë e irur.
Sin.: i irnuar, i nxirë, i murrmë.

MURRËTYER

MURRËTÝER (i, e) mb. 1. Që ka marrë ngjyrëerrët si të murrme, që është bërë i murrët. Mure (ujëra) të murrëtyera.
2.është i irnuar. Me lëkurë (me trup) të murrëtyer. Me fytyrëmurrëtyer.
3.është vrenjtur (për kohën, për qiellin etj.). Qiell i murrëtyer. Ditë e murrëtyer.
4. fig. është i ngrysur, i vrenjtur, i zymtë. Rrinte i murrëtyer.

NXIRË

NXÍR/Ë (i, e) mb. 1.është nxirë, që është bërë i zi; që është lyer me të zezë; që është ndotur me diçkazezë a të errët. Mur i nxirë. Kokrrat e nxira. E kish mishinnxirë.
2. Që ka marrë ngjyrëzeshkët nga dielli (për lëkurën). E ka fytyrënnxirë.
3. fig. I shkretë, i mjerë, fatkeq (për dikëvdes a për dikë, të cilit i vdes një njeri shumë i afërt e i dashur).
Sin.: i sterrosur, i nxiruar, i zgjyrosur, natë, blozak, i njollosur, i poshtëruar, i nxirosur, llullaq, zeshkan, i zeshkët, bronz, i errët, i irnosur, i vrenjtur, i ngrysur, i ngritë, i murrëtyer, i irnuar, i vrugët, i vruguar, fatkeq, i mjerë, i shkretë, yllshuar.

SURMË
VERENIKUR
VREDITUR

VREDÍTUR (i, e) mb.është vreditur; i nxirë, i irnuar. E kishte dorën dyll të verdhë e të vreditur. Me rrathësyvevreditur.
Sin.: i irnosur, i irnuar, i nxirë, i mavijosur, i verenikur, i murrëtyer, i murrëtuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.