Fjalori

Rezultate në përkufizime për “çorientim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DELIR

DELÍR,~I m. sh. ~E, ~ET 1. mjek., psikol. Gjendje turbullie mendore kalimtare, e shoqëruar me ethe, me dehje dhe me çrregullime të tjera fizike si çorientim, shqetësim dhe halucinacione; kllapi, jerm. Ra në delir. Bërtiti në delir.

2. fig.Përçartje; dalldi, shastisje. Deliri i madhështisë.

HAPËRDARJE

HAPËRDÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Shpërndarje në drejtime të ndryshme; hallakatje.
2. fig. Çoroditje.
✱Sin.: hallakatje, zallamahi, çorientim, çoroditje.

HUTIM

HUTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Gjendja e dikujt kur hutohet; kur nuk e përqendron dot vëmendjen tek diçka, turbullimi i mendjes kur njeriu është i hutuar; hutesë, të hutuarit. Hutim i madh. E kishte nga hutimi.
2. Habitje; shastisje. Çaste (gjendje) hutimi. I kaloi hutimi.
3. krahin. Lajthitje, gabim a shkarje e gjuhës. Në punim ka shenja hutimi. Në punim ka lajthitje, lapsuse.
✱Sin.: hutesë, të hutuarit, shastisje, trullosje, harrim, habitje, përhumbje, trallisje, dalldisje, dalldi, çakërdisje, shushatje, çorientim.

NGATËRRIM

NGATËRRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ngatërroj, ose kur ngatërrohem; kund. çngatërrim, shkoklavitje. Ngatërrimi i punëve (i çështjeve). Ngatërrimi i emrave (i datave). Ngatërrimi i mendimeve. Ankthi i ngatërrimit të linjave.
2. kryes. sh. Rrethana që e vështirësojnë dhe e ndërlikojnë diçka, ndërlikime. Sjell ngatërrime.
✱Sin.: trazim, ndërliksje, mbështjellje, çorientim, pështjellim, çoroditje, ndërthurje, përzierje, shkartisje, koklavitje, ndërlikim, ngatërresë, grindje, pleksje, mpleksje, lajthitje, shprishje, tollovitje, kokolepsje, tutëlim.

ORIENTIM

ORIENTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Përcaktimi i vendit ku ndodhem ose drejtimi që duhet të ndjek sipas anëve të horizontit a sipas shenjave të tjera në natyrë; aftësi për t’u orientuar në një vend; kund. çorientim. Orientimi në tokë (në det, në pyll). Orientimi sipas myshkut të bimëve. Orientim me ndihmën e busullës. Orientimi sipas anëve të horizontit.
2. Pikë, vend, drejtim a qëllim drejt të cilit synojmë, objektiv. Pikat e orientimit. Përcaktoj (ndërroj) orientimin. Humbi orientimin. Ecën pa orientim. Ka orientim të mirë orientohet shpejt.
3. Drejtim që merr një dukuri, një lëvizje shoqërore etj. Orientim i politikës për investimet. Orientimi për anëtarësimin në BE. Orientimi i pakundërshtueshëm evropian i politikës së Shqipërisë.
4. Aftësi për të hyrë në një çështje, për të kuptuar drejt rrethanat dhe për të vepruar në pajtim me to etj. Orientimi në punë. Orientimi në një mjedis të panjohur.
5. Udhëzim a këshillë që i jepet dikujt për ta pasur si drejtim të përgjithshëm në një punë a në një veprimtari. Mori një orientim. Orientime të përgjithshme (të qarta). Sipas orientimeve të dikujt. Dha orientime. Vë në jetë orientimet.

SHARLATANIZËM

SHARLATANÍZ/ËM,~MI m. sh. ~MA, ~MAT 1. Mashtrim që u bëhet të tjerëve nga një njeri i pandershëm, i cili përfiton nga padija ose nga mirëbesimi i tyre. Sharlatanizëm shkencor. Arti i tij qëndronte në kufijtë e sharlatanizmit. Arritën ta dallojnë sharlatanizmin e saj kur i kërkuan disa argumente.
2. Veprime, fjalë a sjellje tipike sharlatanësh. Sharlatanizmi i tij e çoi fabrikën drejt falimentimit.
✱Sin.: mashtrim, gënjeshtër, çorientim, hile, dredhi, dyfaqësi, shtirësi, poshtërsi, batakçillëk.

SHFAZIM

SHFAZÍM,~I m. zakon. nj. 1. fiz.  Veprimi kur nxjerrim nga faza një rrymë alternative (në një lëkundje mekanike, elektrike); ndryshimi i fazës midis dy madhësive që luhaten (si valë, sinjale, rryma, tensione). Shfazimi i tensionit.

2. fig. Gjendja kur dikush nuk përshtatet me veprimet e dikujt tjetër; prishje e ekuilibrit mes dy dukurive. Veprime të shfazuara.

3. fig. Gjendja kur e nxjerr dikë nga vetja; i krijoj pasiguri; çorientim. Ai doli si i shfazuar nga mbledhja.

SHUSHATJE

SHUSHÁTJ/E,~A f. vet. nj. 1. Gjendja kur shushat dikë ose kur shushatem; trullosje. Shushatje e menjëhershme.
2. Gjendja kur je matufosur. Shushatje nga pleqëria.
✱Sin.: hutim, trullosje, shastisje, nanuritje, habitje, mahnitje, çorientim, çuditje, matufosje, pagjumësi.

ÇORGANIZIM

ÇORGANIZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Mungesë e organizimit, prishje e rregullit dhe e sistemit të funksionimit të diçkaje; kund. organizim. Çorganizim i plotë (i madh). Çorganizimi i brendshëm. Çorganizimi i punës. Shkakton çorganizim. Çorganizimi i personelit shëndetësor. Ishin përgjegjës për çorganizimin.
✱ Sin.: çrregullim, prishje, pështjellim, shthurje, çharmonizim, çorientim.

ÇORIENTIM

ÇORIENTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çorientoj dikë a diçka ose kur çorientohem; kund. orientim. Çorientim i madh. Çorientim i përgjithshëm. Çorientimi i busullës. Çorientimi i skuadrës. Nga ky çorientim përfitojnë radikalët. Çorientimi i pacientëve.
2. Gjendja kur çorientohem; mungesë e orientimit; kund. orientim.
✱ Sin.: ngatërrim, mashtrim, shpërqendrim, çoroditje, çorganizim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë